You are here::
 
 

Benim o...

e-Posta Yazdır PDF

Benim o…

Memleketim, diyarım, sılam, özlemim, toprağım, Anadolu insanım, benim insanım, benim insanım, nerede benim insanım?

Bakın ne kadar da güzel sahiplendim.

Benim dedim, canım dedim her şeyim dedim yetti mi? Kocaman bir HAYIR! Bel ki haykırsam duyacaksınız.

Ben insanımı mı sahiplendim yoksa lafta ismi Çankırı olan bir ili mi? Yoksa her ikisini de mi hangisini neyi sahiplendim? Ben söyleyeyim HİÇBİRŞEYİ!

Sözüm ne gençlere ne de yaşı büyüklere, sözüm herkese o herkesin içinde bende varım…

Sinirli ve sitemliyim neye mi? Çankırı’dan çıkan, bizleri çeşitli kulvarlarda  temsil eden insanları görmemezlikten gelmemize.

Çankırı’nın toprağında yetişmiş, suyundan içmiş Edebiyatçılarımız, şairlerimiz, ozanlarımız var ve inanın Çankırı dışında ki tüm illerden söyleşiye çağırdıklarını bir tek Çankırı’dan böyle bir teklif gelmediğini bizzat bu değerli sanatçılarımızdan duymaktayım. Ne kadar üzücü değil mi?

Bilgi kapmak için yarışmamız gerekirken, internet cafelere gitmek için yarışıyor gençlerimiz işte tam burada ebeveynlere çok iş düşüyor. Eğitimin ana sınıflar da başlamadığı, sadece okullarda eğitimin verilmediğini bilmemiz gerekir, evde anne babanın verdiği eğitimi bir çocuk daha çok önemser tabi ki disiplinin dozunu aşmadan…

Bu çocukların gelecekte iyi bir mesleğe sahip olsun diye mi uğraşıyoruz yoksa Anadolu halkının tabirine göre Hayırlı Birer Evlat olsun diye mi? Kariyerin sadece meslek olduğunu düşünenler, statünün anlamını bilmeyenler, sadece benciliğin ortasına oturmuş basmakalıp düşüncesi olan şahıslardır. Kültürünü, bilgisini, efendiliğini geliştirmek için uğraşan bir gencin alacağı eğitim okulda ki Bilgiler ile sınırlı kalmamalı. Memleketimizden çıkan önemli şahsiyetleri tanıyıp, onların kapısını çalıp onlardan ne kapabilirim, yoluma ışık olacak bilgileri edinip kendime nasıl yol çizebilirim diye düşünmeleri gerekir.

Bizzat tanıdığım, kapılarını çaldığım, kendi kızlarından ayırt etmeyen bu denli önemli şahsiyetler var. Ve söyleşi sırasında, sohbet esnasında bir soru sordum Bu imzası büyük insanlara: Sizin yanınıza gelen, kapınızı çalan oldu mu diye: Bana verilen cevap ise beklediğim türden: Kızım Çankırı dışında ki her memleketin kapımı çaldığını gördüm fakat Çankırı’ya gelince kimsesine sahip çıkmıyor aslında suçlamıyoruz,  Çankırı ne yapsın… Bu şahsiyetleri tanımak ve tanıtmak çok zor mu zor? Ünlü kişilerin peşinde koşmak varken evet diyeceksiniz sanırım...

Doğru tabi... Emeği geçen birçok Çankırılı gençlere iş imkânı sağlayan bu tür insanlarımız çok.

İşiniz düştüğünde BENİM O, işiniz bittiğinde KİM O!

Ben ne beklerdim biliyor musunuz? Bu değerli kişilerin yaptığı işleri örnek alan insanlar olsun, Çankırı adına güzel işler yapsınlar ve yollarına ışık olsun bu şahısların Paha biçilmez sözleri… İnanın nice doktorlarımız, askerlerimiz, edebiyatçılarımız var. Ama ne yazık ki hiçbir kimsenin bu tür insanları tanıdığından emin değilim saz ile söz ile işim olmaz benim halktan biri olan kapılarını gençlere açan dokunulmazlık nedir bilmeyen imzası büyük insanlara ihtiyacım var benim… Bir dergide, bir gazete doğa resimlerinden, Çankırı’nın yeşilinden, doğasından, konağından çok birazda bu insanları tanısanız, tanıtsanız, bilseniz, ama yok isteseniz de bilemezsiniz çünkü bu saydığım insanları kaybettim ben fakat dolu dolu yaşadım hayatı onlarla, onlardan yoluma IŞIK olmalarını istedim…

Simdi ister büyük insanlarınıza sahip çıkın ister çıkmayın diyecek sözüm yok. Ben tek basıma sahip çıkayım elimden geleni yapıyım diye uğraşırken ve hala büyüklerimizi yaşayan çınarlarımızı kaybederken siz hala hangi dergide Çankırı’nın doğası var, Çankırı’da yapılan Piknikleri, hatta liseden sonra üniversitede neymiş askerlik cağı geldi diyen gençleri tartışın e o zaman benimde artık yazmama bir sebep kalmadı ne isterseniz onu yapın ama kimse ölmeden önce!

Sözüm Herkese dedim ya dinleyin o halde; nice insanlarımız var hala kapılarının çalınmasını bekleyen, kibirli olmayan, para peşinde koşmayan, bilgisini paylaşmak isteyen değer görmek isteyen, ha sağlığında yok iseniz Cenazelerine de gelmeyiniz.

Dirisine saygınız yoksa Ölüsüne saygınız olsun… Saygılar/…

Ö.Ö

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

 

YAZARIN DIGER YAZILARI

Yorumlar  

 
+1 #1 Cemalettin TURAN 30-03-2011 13:05
:-) Eline, diline, kalemine sağlık.
Düşüncelerine aynen katılıyorum. Çankırı insanı kadar iyi niyetli, ancak bir o kadar boşvermiş, her halukarda kaderine razı olan, vurdumduymaz bir toplum görmedim.
Alıntı
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile